Blog

Mijn plek weten in de wereld van de merels in de tuin

Zojuist liet een merel zich zien in onze tuin. Ik had haar al een paar dagen horen scharrelen onder de struiken. Ze hipte er wat rond, woelde in de aarde en deed zich te goed aan wat ze daar aan voedsel aantrof. Ik vond het gezellig haar bezig te horen. Maar nu was het tijd om haar horizon te verleggen en hipte van onder de struiken vandaan. Ze keek nieuwsgierig om zich heen of er verder nog wat te snaaien viel.

In de verte trok onze bloeiende Cornelia haar aandacht. Ook daar had ze geluk: de aarde daar – dat kan je zelfs als mens zien – zit vol leven. De Cornelia is niet voor niets zo mooi. Nieuwsgierig hipte ze weer verder op ons terras. Daar zag ze – wat ik noem – de plintplantjes die elk jaar in de richels rondom het terras opkomen; ze was benieuwd of er vast iets van haar gading te vinden zou zijn. Maar daaraan kwam ze niet toe. Want ze zag iets veel spannenders!  

Ze keek namelijk in het raam van de terrasdeur en daar zag ze: een merel! Dat zag er reuze-interessant uit. Ze hipte wat dichterbij en boog zich voorover om ’s goed te kijken. Hmm, dat leek wel een leuke merel. Ze poseerde zich zodat die andere merel haar goed kon zien. Zelf bleef ze die andere merel zorgvuldig bekijken. Ze zette nog een stapje naar voren en tikte met haar gele snaveltje zachtjes tegen het raam. Alsof ze die andere merel een kusje wilde geven. 

Maar de belangstelling bleek niet wederzijds, de andere merel gaf geen sjoege. Saai! Dus zette ze haar verkenningsronde van het terras voort, ze hipte zelfs onder mijn stoel door!  Ik weet niet of ze mij zag, mogelijk had ze geen probleem met mijn aanwezigheid, of was ze eraan gewend. Maar zelf vond ik het wel eervol, dat zo’n vogel me toelaat in háár leefwereld.

(c) Bas Baanders 
Citeren of overname mag vanzelfsprekend, graag met bronvermelding

Afbeelding: Jesús Esteban San José: https://www.pexels.com/nl-nl/foto/merel-drinkt-water-bij-tranquil-pond-31995416/