Kandinsky’s atonale kleurenpracht
Op 2 januari 1911 vond in München een concert plaats dat welbeschouwd gezien kan worden als een kantelpunt in de westerse kunstgeschiedenis. Op het programma stonden de eerste atonale composities van Arnold Schönberg. Daarin liet hij de gebruikelijke tonaliteit van de klassieke muziek achter zich. Dat was indertijd een revolutionaire vernieuwing. In het gebruikelijke tonale systeem van de westerse muziek bestaat er een hiërarchie tussen de noten van een toonladder en is er in beginsel één rust- en eindpunt: de eerste noot van een toonladder (tonica). Akkoorden kunnen consonantisch klinken, maar natuurlijk ook dissonant, maar uiteindelijk komen we uit bij…